Zawartość makroelementów w ziarnie pszenżyta ozimego…

1. Zawartość makroelementów w ziarnie pszenżyta ozimego w zależności od wybranych elementów agrotechniki – Bogusława Jaśkiewicz, Monika Jasińska

Abstract

Pszenżyto jest powszechnie znane jako cenne zboże paszowe o wysokiej wartości żywieniowej. Może również zyskać na znaczeniu jako wartościowe zboże konsumpcyjne, dostarczające cennych frakcji białka i składników mineralnych. Celem badań było określenie wpływu intensywności produkcji na zawartość makroelementów w ziarnie trzech odmian pszenżyta ozimego w warunkach 75% udziału zbóż w strukturze zasiewów oraz monokultury zbożowej. Przeprowadzone badania dowodzą, że skład chemiczny ziarna jest cechą silnie uwarunkowaną genetycznie, ale zależy również od udziału zbóż w zmianowaniu, technologii produkcji oraz warunków pogodowych. Najwięcej azotu i sodu zawierało ziarno odmiany Alekto, wapnia Fredro, a fosforu na tym samym poziomie – Alekto i Cerber. Przy 75% udziale zbóż w strukturze zasiewów stwierdzono wyższą zawartość azotu, fosforu, potasu i wapnia, zaś w warunkach technologii intensywnej – azotu i wapnia. Najwyższą zawartość fosforu i magnezu stwierdzono w 2013 roku, o największych opadach w okresie wegetacyjnym. W 2015 roku, z najmniejszą sumą opadów, odnotowano największą zawartość azotu i sodu. Wybór odpowiedniej odmiany, zastosowanie technologii intensywnej czy ograniczenie udziału zbóż w zmianowaniu pozwalają na poprawę składu chemicznego ziarna pszenżyta, a tym samym jego wartości paszowej i konsumpcyjnej.

Słowa kluczowe: makroelementy, odmiany, pszenżyto ozime, technologia produkcji, zmianowanie