Porównanie produkcyjności oplewionych i nagoziarnistych gatunków pszenicy jarej

1. Porównanie produkcyjności oplewionych i nagoziarnistych gatunków pszenicy jarej w zależności od intensywności technologii uprawyLeszek Rachoń, Grzegorz Szumiło, Aneta Bobryk-Mamczarz

Abstrakt.

Celem pracy było określenie wpływu różnych pozio­mów technologii uprawy na plony i niektóre cechy jakościowe ziarna pszenicy zwyczajnej, twardej, orkiszu i płaskurki. Anali­zowane gatunki pszenicy różniły się znacznie poziomem plono­wania. Najwyższy plon wydała odmiana pszenicy zwyczajnej, ‘Parabola’ – 5,68 t·ha-1. Znacząco niższe plony zaobserwowano w przypadku innych gatunków pszenicy: pszenica durum (SMH 87) – 4,35 t·ha-1, pszenica orkisz (Blauer Samtiger) – 3,66 t·ha-1 i pszenica płaskurka – 1,98 t·ha-1. Wszystkie badane gatunki pszenicy zareagowały znacznym wzrostem plonów na wyższy poziom technologii uprawy. Niezależnie od analizowanych ga­tunków pszenicy, wyższy poziom technologii uprawy spowodo­wał istotny wzrost plonu ziarna, liczby kłosów, masy tysiąca zia­ren, liczby i masy ziaren w kłosie, gęstości ziarna, wyrównania i szklistości ziarna. Niezależnie od poziomu technologii uprawy pszenica płaskurka charakteryzowała się najwyższą szklistością ziarna. Niekorzystne cechy tego gatunku obejmowały przede wszystkim niską wydajność, dużą zmienność plonowania w la­tach badań, słabe wyrównanie ziarna i małą masę ziarniaków. Wśród porównywanych gatunków pszenicy odmiana pszenicy orkiszowej Blauer Samtiger wykazywała najniższą szklistość ziarna. Odmiana pszenicy zwyczajnej Parabola charakteryzowała się wysokimi plonami, małą zmiennością plonowania oraz dorod­nym i wyrównanym ziarnem.

Słowa kluczowe: pszenica zwyczajna, pszenica twarda, orkisz, płaskurka, plon ziarna

Comparison of productivity of hulled and naked spring wheat cultivars in relation to intensification of cultivation technology

The objective of the study was to determine the effect of various levels of cultivation technology on the yields and on certain quality traits of grain of common, durum, spelt and emmer spring wheat. The results obtained indicate that the analysed wheat species differ significantly in their yield levels. The highest yield was obtained the common wheat cultivar Parabola – 5.68 t ha-1.
Significantly lower yields were observed the case of the other wheat species: durum wheat (SMH 87) – 4.35 t ha-1, spelt wheat (Blauer Samtiger) – 3.66 t ha-1 and emmer wheat – 1.98 t ha-1. All of those wheat species responded with a significant increase of yields to an intensified level of cultivation technology. Irrespective of the analysed wheat species, the higher level of cultivation technology caused a significant increase of grain yield, number of heads, TKW, number and weight of kernels per head, grain density, uniformity and grain glassiness. Irrespective of the level of cultivation technology, emmer wheat was characterised by the highest grain vitreousness. The unfavourable traits included primarily low yield, high yielding variation in the years of the study, low grain uniformity and low thousand kernels weighty. Among compared wheat species, the spelt wheat cultivar Blauer Samtiger showed the lowest grain vitreousness, while the common wheat cultivar Parabola was characterised by high yields, low yielding variation and by large and homogenous uniform grain.

Keywords: common wheat, durum wheat, spelt wheat, emmer wheat, grain yield, cultivation technology